Stille før stormen.....?

I ca eit halvt år har vi hatt minimalt med nedbør, -iallefall i min hukommelse ;-). I tillegg har vi hatt sikkert hatt 10 minus i gjennomsnittstemperatur i denne perioden. Det har resultert i ei vassføring i elva som er utruleg lita. 

Som nabo til denne mykje fotograferte brua, brua over Likholefossen, eller "The Silver Bridge" som mange kallar den, -syns eg det var på sin plass å dokumentere denne tilstanden.

Om eit par dagar er det meldt store nedbørsmengder innover vestlandet. Reknar med det medfører at omgivelsane endrar seg kjapt. Ein del varmegrader skulle visst følge med regn og vind. Det er muligens våren som kjem med brask og bram....

Eg syns det er aller mest fascinerande å oppleve fossen i storflaum. Men det er likevel ganske interessant å sjå kor store forskjellane kan vere, frå flaum, til minimal vassføring og is. 

Det gjekk an å slå seg ned inntil ein furulegg i dag. Steinane var også oppvarma av sola. Faktisk kjende vi antydning til lukta av vår ute i skogen!!

Då er det snart slutt på denne tilstanden ifølge vermeldinga. Blir spennande å sjå når våren skal byte plass med vinteren.

Klar for påske og påskesnop?

Sol får vi meir og meir av, ...forhåpentlegvis. 

Snø har vi, kanskje får vi litt meir av det og.

Og så har vi fått på plass litt påskesnop!

Litt gult og kult, og iallefall søtt og godt!

Søte, små dropsboksar med kaninar på.

Og gode drops i fine posar!

Alt er på plass i det gode, gamle sjokoladeskapet, i den gode gamle kiosken vår!

Det går mot lysare tider!

I dag var ein slik dag der vinteren tek seg best ut!

Litt i kaldaste laget, men når sola er framme hjelp det godt på.

I år har vi lite snø, så lite at vi fortsatt ikkje har fått starta opp det lokale skitrekket. Men no er det iallefall så mykje snø at litt løyper går det an å få til.

Varmestova ved skibakken er god å ha. No er den meir eller mindre tett, og varmeovn er montert, så no går det an å vere i bakken og løypene, og varme seg etter behov. Det kjem seg sakte men sikkert!

Trekket står stille, men ungane veit råd, og kjem seg oppover på "gamlemåten"!

Andre har også vore ute på søndagstur, i eigne, private løyper.

Litt av grenda bada i solstrålar.

Flatheim bada i solstrålar.

Elva fascinerer meg stadig med alle sine sider å vise seg frå. Vinterprakta som i dag, er ein dei. Tenk for ein kontrast til ei flaumstor elv som vi kan sjå andre tider på året.

Gaula i vinterprakt.

Vi har hatt mange rosa solnedgangar bak fjella i Sogn. I dag var det nokre skyer som blanda seg inn. Men litt flott vart no det og!

Så til slutt eit lite bilde av våre silkehøns. Tre hanar og ei høne. Dei er etterkvart blitt ganske staselege.

Dei bur for tida ilag med nokre vaktlar. Eg trur alle gledar seg til varme og vår!

Fjelltur, sol og lite snø!

I helga var vi på fjelltur. Bursdagsfeiringsfjelltur til Sletteheia ca 780 moh,- og vi kunne gå til fots. Ikkje kvar medio januar vi kan gjere det. Kjekt at det var så lett å gå. Og kjekt å komme seg opp i sola!

Eit bra utsiktspunkt her oppe. 

Utsikt over Viksdalsvatnet 

 Utsikt mot Haukedalen

Opp der skal vi! Opp i sola!!

Utsikt mot Tjønneland

Tilbake på Flatheim ca 430 moh. Det hadde faktisk gjort seg med litt meir snø. Altfor kald og ganske skummelt med tanke på vatn som fort kan fryse....Dessuten er det mange som ventar på at vi skal få opna skibakken som vi ser bak huset på bildet, og det treng vi meir snø til!

Gamle, kule julekuler!

I mange, mange år har vi (eg) pynta treet med raudt og sølv. Skikkeleg gjennomført og stileg....

Men i fjor kom det opp protestar frå eit par av gutane her i huset. No ville dei ha det litt meir fargerikt og innhaldsrikt. Det var på tide å plukke fram dei gamle, arva kulene som ikkje har fått komme ut av kottet. Det er ulike grunnar til at dei ikkje har fått komme ut, den viktigaste er trass alt at vi har vore redd for at dei skulle bli knust. 

Men det har trass alt blitt litt rolegare tider med åra, og når gutane forlangte fram dei gamle, ærverdige kulene, tenkte eg at "la gå", det er greitt!

Men dei same gutane kom med det same kravet i år også.

Litt sikring har vi, då, slik vi har alltid har hatt. Vi har nemleg ei fin, raud sløyfe frå toppen av treet og opp i ei skrue i taket. Så fallet skal ikkje bli særleg stort, om det skulle oppstå "situasjonar". Men det har gått heilt fint så langt. Både folk og dyr er fredelege.

Kulene over og under er laga av papir, og er ganske spesielle og sikkert nokså gamle. Dei er arva frå mi bestemor.

Kulene under er også arv, og er nok iallefall eldre enn alle oss i familien...;-)

Alt i alt, så er det vel heilt i vår ånd å bruke desse gamle, arva kulene, så vi slit ikkje særleg med at det 

ikkje er heilt gjennomført fargemessig osv. Eg trur faktisk vi seier oss svært fornøgde med årets juletrepynt!

Framdrift

Etter ein lang prosess med mykje venting på ymse godkjenningar, tid til å manne seg opp og spekulere på korleis det skal angripast osv, så er endeleg Storehuset demontert. På grunn av over ein månad med regn, kom arbeidet så seint i gang, at vi ikkje får starte på gjenreising før til våren.

Sjølv om taket var heilt kaputt, og vi kanskje hadde forventa at det skulle avdekke seg endå meir som var dårlegare enn først antatt, så var det faktisk ein del som var bedre. Positivt!

No ligg huset merka og lagra i store stablar ved tomten der det skal byggast oppatt, klart til vårsola har fjerna snøen. Då er det berre å hive seg rundt!

Likevel har vi ein del bygningsdelar som må reparerast og kopierast i løpet av vinteren. Det er berre å hugse på at vinteren igrunn går fort, så det gjeld å sette igang ;-)

Det blir utruleg spennande å gjenreise bygningen i sitt nye tun, og sjå det tek form! Det gledar vi oss til!

Vi har tatt prøvar av tømmeret på den eldste delen, og det viser seg og vere hogd vinteren 1572 og 1573.

Det er nesten skummelt å tenke på alt dette huset har opplevd. 440 år er mange generasjonar med mykje sorg og glede. Det er ei ære å få lov til å ta vare på det vidare.

Villa Villekulla

I helga, då folk gjekk mann av huse for å vere med på Førde Opp på den nye bystien, reiste eg og gjengen til nabokommunen på andre sida i staden.

I Balestrand var det marknadsdag i Holmen, dvs på kaiområdet. Lokale tilbydarar av mat, klær mm, og ymse andre aktivitetar. Brukbart ver, og god stemning.

I helga hadde eg bestemt meg for å sette linsa på nokre av dei flotte villaene i Balestrand. Dei ligg på rekke og rad og er ganske fascinerande. Dei fleste er bygd opp på slutten av 1800-talet og begynnelsen av 1900-talet. Dei er tilsynelatande velhaldne, og det er bra!

Rosemaling utvendig på hus er vel heller sjeldan kost...

 

Har alltid syns denne med tårn har vore ekstra spennande....

I denne hadde keisar Wilhelm i si tid fest. Min bestefar fortalde at han som liten gut hadde stått og sett gjennom gjerdet på dei fine folka som dansa og sprada rundt i hagen.

Forseggjort garasje, vil eg sei!

Futegarden. Her skal Gjest Bårdsen i si tid vore i fangenskap.

Standsmessig fuglebrett!